Wekelijks houdt onze recensent Kathleen Warners je op de hoogte van de nieuwste films, documentaires en series. Af en toe haalt ze een ouwetje uit de kast, waarvan ze vindt dat je die echt niet gemist mag hebben.

De film Sorry, Baby is het indrukwekkende regiedebuut van de Amerikaanse Eva Victor. Zij schreef het script en ze speelt ook de hoofdrol in haar film, naast Naomi Ackie en Lucas Hedges.

De film volgt Agnes (Eva Victor) die, nadat ze als student seksueel is grensoverschreden door haar scriptiebegeleider, nu een bestaan probeert op te bouwen als docent op dezelfde universiteit. Haar scherpzinnige huisgenoot Lydie (Naomi Ackie) probeert Agnes in talloze gesprekken een zekere veiligheid te geven na wat haar is overkomen. Ook Agnes’ buurman Gavin (Lucas Hedges) is vaak een hele lieve en betrouwbare vriend.

Agnes’ trauma is aanwezig, maar de regie kiest ervoor om het incident indirect te tonen: de nadruk ligt op haar worsteling met het geven van woorden aan haar verdriet en haar zoektocht naar het verwerken ervan. Gelukkig zijn Agnes’ gesprekken met haar vrienden ook heel geestig en vrolijk, waardoor de film ondanks het zware onderwerp nergens loodzwaar wordt. Vooral de relatie tussen Agnes en haar beste vriendin Lydie vormt het warme hart van de film; hun droogkomische dialogen zijn even herkenbaar als ontroerend.

Eva Victor’s achtergrond in comedy is duidelijk merkbaar: ironie en humor fungeren als overlevingsstrategie, waardoor Sorry, Baby naast schrijnende scenes ook verrassend vaak hardop doet lachen. De fragmentarische structuur- vijf hoofdstukken, niet chronologisch- en het subtiele camerawerk versterken Agnes’ gevoel van desoriëntatie en ontregeling, terwijl taal als wapen en schild fungeert.

Sorry, Baby blinkt uit in gevoeligheid, scherpte en een verrassend lichte toon en is tegelijk één van de mooiste portretten van een (h)echte vriendschap. Heerlijke film!

4 sterren