I Swear is een ontroerende en geestige waargebeurde film over John Davidson, een
Schotse activist met het syndroom van Tourette, die in de jaren tachtig opgroeit in
een wereld, die zijn aandoening niet of nauwelijks begrijpt.

De film volgt John vanaf zijn tienerjaren in een klein Schots stadje, waar hij als
talentvolle keeper en goede leerling plotseling begint te vloeken, tics krijgt en
spasmen vertoont. In een tijd, waarin de ziekte Gilles de la Tourette zelfs door artsen
nog als curiositeit wordt gezien, reageren ouders, leraren, klasgenoten met onbegrip,
straf en soms regelrechte mishandeling. Hij wordt bestraft door de schooldirecteur,
gepest en buitengesloten en de spanningen thuis lopen zo hoog op dat zijn vader het
gezin verlaat en John zelfs een wanhoopspoging tot zelfmoord doet.

De kentering komt als John zijn vroegere schoolvriend Murray terugziet en vooral
diens moeder Dottie leert kennen: een nuchtere psychiatrisch verpleegkundige die
zijn ziekte herkent en hem in zijn waarde laat. Ze maakt hem duidelijk dat hij zich bij
haar niet hoeft te verontschuldigen voor zijn tics en stimuleert hem om zichzelf te zijn.
Vanuit die veilige basis groeit John stap voor stap uit tot een uitgesproken, vaak
geestige woordvoerder voor mensen met Tourette. Hij geeft lezingen, zet zich in voor
lotgenoten, krijgt een baan in de community en wordt uiteindelijk zelfs geëerd met
een koninklijke onderscheiding.

Ik vind deze film ongelooflijk goed en mooi! Begin jaren tachtig werkte ik in de
redactie van het TV programma Sonja en daar sprak Sonja voor het eerst in haar
programma met de man die het syndroom van Tourette had. Hij vloekte dat het een
lieve lust was, maar heel veel mensen dachten dat hij een ingehuurde acteur was.
Gelukkig weten we nu wel beter en ik vind het fantastisch dat er zo’n mooie, lieve,
geestige en ontroerende film over is gemaakt!

Release 26 maart

TEKST KATHLEEN WARNERS