Tussen Broers is een warme, tragikomische documentaire van regisseur Tom
Fassaert, die zijn vader Rob en diens broer René volgt, terwijl zij samen op zoek
gaan naar de sporen van hun verdwenen vader.
De broers zijn Rob en René Fassaert, twee oudere mannen, die qua karakter sterk
van elkaar verschillen, maar toch onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn. Rob is de
meer naar buiten gerichte, zorgende broer, terwijl René zeer teruggetrokken leeft,
omringd en opgesloten door ongelooflijk veel spullen en troep. Hij is een echte
hoarder, die altijd belooft dat hij op gaat ruimen, maar dat niet kan. Rob is een hele
lieve trouwe broer, die wekelijks René bezoekt en hem probeert te helpen om enige
ordening in zijn huis en leven te geven. Samen praten ze veel over hun plotsklap
verdwenen vader en ze besluiten een soort van roadtrip te maken om hun vaders
verdwijning te ontrafelen.
Wat ik zo bijzonder vind aan deze documentaire is de toon. Regisseur Tom Fassaert
kiest niet voor zwaar aangezette dramatiek, maar laat juist ruimte voor humor,
schurend ongemak en tedere observatie, waardoor de pijn des te sterker voelbaar
wordt. De broers zijn ontwapenend in hun botsingen en afhankelijkheid en precies
daarin schuilt de tragiek én de schoonheid van Tussen Broers. Het is een subtiel en
prachtig portret van twee broers, die te laat, maar niet vergeefs, proberen te
begrijpen waar ze vandaan komen. Ik vind het een lieve en ontroerende
documentaire!

TEKST KATHLEEN WARNERS