Leuk voor later: de wereld iets mooier achterlaten
Ilse (54) besloot haar nalatenschap te regelen. Vroeg? Ja. Handig? Dat ook. Zeker omdat ze besloot dat ze geld achter te laten voor goede doelen. “De wereld is zo’n zooitje op dit moment.”
Ilse: “De afgelopen jaren ben ik behoorlijk vaak strontchagrijnig geworden na het nieuws volgen of op social media kijken. De wereld voelt de laatste tijd onrustiger dan ooit, het is zo’n zooitje op dit moment. Oorlogen, klimaatproblemen, polarisatie, verkiezingen waar ik liever niet te lang naar kijk. En ik heb niet het idee dat we het dieptepunt inmiddels hebben gehad. Soms betrapte ik mezelf erop dat ik dacht: vervelend om zo geïrriteerd te raken van het nieuws, maar wat doe ik zelf eigenlijk om daar iets tegen te doen? Het harde antwoord daarop was: niets. Met mijn fulltime baan, kookclub, sportlessen, volwassen kinderen en sociale leven ben ik al druk genoeg. Moest ik nou ook nog ergens vrijwilliger worden? Alsof ik daar op een willekeurige dinsdagmiddag tijd voor heb. Heel nobel dat mensen dat doen, maar het past niet in mijn drukke leven, nu.
Toch wilde ik iets met mijn gevoel. Tijdens het afgelopen kerstdiner besloot ik het gesprek aan te gaan met mijn man Marcel en onze drie kinderen Anne, Joris en Matthijs. We bespraken dingen waarover we ons druk maken, wat hun angsten zijn. Wat Marcel en ik vinden van recente ontwikkelingen. We praatten over hoe zij later willen leven, wat zij belangrijk vinden, waarover ze zich zorgen maken. Het werd een mooi, inhoudelijk gesprek met (toegegeven, iets te veel) wijn, kritische vragen en mooie gedachten. We hadden het over duurzaamheid, ongelijkheid, zorgen voor elkaar. Heel wee misschien, maar ik besefte des te meer dat ik niet meer alleen toe wilde kijken, maar ook echt iets wilde bijdragen aan een betere wereld. Dat ik iets wilde doorgeven.
Meer dan een erfenis
Als je het woord ‘nalatenschap’ hoort, denk je al snel aan geld, papieren, moeilijke gesprekken en gedoe. Ik in elk geval wel. Het was altijd iets voor later of voor mensen met veel bezit die hun geld veilig willen stellen zonder er te veel belasting te moeten betalen. Maar hoe langer ik nadacht over mijn ‘iets doen’-project, zoals ik het zelf maar heb gedoopt, hoe duidelijker werd: misschien ligt onze kracht wel in geld weggeven. Want dat hebben we meer dan vrije tijd.
Natuurlijk wil ik mijn kinderen niet tekort doen. Ik wil ze goed achterlaten en dat ze hun leven leiden zoals zij dat willen. Dat ze keuzes hebben. Maar ik besefte steeds meer dat ik ook iets wil betekenen voor de wereld waarin zij opgroeien. Juist nu voelt dat belangrijker dan ooit.
Het gesprek als begin
Wat me verraste, was hoe fijn het was om daar eens met zijn allen over te praten. Het was niet zwaar of somber, maar het leverde een mooi gesprek op. Het gaf rust en helderheid.
Via Toegift ontdekte ik dat je dat gesprek niet alleen hoeft te voeren. Zij helpen mensen om na te denken over hun nalatenschap, zonder oordeel en zonder dat het ingewikkeld wordt. Wat ik fijn vond: Toegift is neutraal en laat zien dat je niet hoeft te kiezen tussen je dierbaren of een goed doel. Het kan naast elkaar bestaan. Ook als je geen groot vermogen hebt. En zo besloten Marcel en ik ons geld te verdelen over onze kinderen en diverse goede doelen. Onze kinderen begrijpen die keuze als geen ander. “Fijn ma, dan hoeven wij ons daar voorlopig nog niet druk over te maken”, was zo’n beetje de conclusie.
Toegift biedt een gratis infogids die je helpt het gesprek op gang te brengen. Geen juridische taal, maar gewone vragen die uitnodigen tot nadenken. Wat wil je doorgeven? Waarvan word je blij? Wat vind je belangrijk genoeg om te laten voortleven? Sinds dat gesprek aan onze keukentafel voelt ‘nalaten’ voor mij minder als iets van later. Het is onderdeel geworden van hoe ik nu leef. Bewuster, met meer aandacht voor wat ik belangrijk vind. In een wereld die soms zo onzeker voelt, geeft dat verrassend veel rust. Ik word zelfs iets minder chagrijnig na een rondje doomscrollen. En dat is best een lekker begin van het nieuwe jaar.
Met de gratis infogids en gespreksstarters van Toegift ontdek je hoe praten over nalatenschap juist kan verbinden en inspireren. Of je nu al precies weet wat je wil, of er juist nog over twijfelt, Toegift.nl helpt je op weg. Ontdek hoe jij, naast je dierbaren, een verschil kunt maken. Ga naar toegift.nl en laat je inspireren of vraag de gids aan.
Leuk voor later: de wereld iets mooier achterlaten
Ilse (54) besloot haar nalatenschap te regelen. Vroeg? Ja. Handig? Dat ook. Zeker omdat ze besloot dat ze geld achter te laten voor goede doelen. “De wereld is zo’n zooitje op dit moment.”
Ilse: “De afgelopen jaren ben ik behoorlijk vaak strontchagrijnig geworden na het nieuws volgen of op social media kijken. De wereld voelt de laatste tijd onrustiger dan ooit, het is zo’n zooitje op dit moment. Oorlogen, klimaatproblemen, polarisatie, verkiezingen waar ik liever niet te lang naar kijk. En ik heb niet het idee dat we het dieptepunt inmiddels hebben gehad. Soms betrapte ik mezelf erop dat ik dacht: vervelend om zo geïrriteerd te raken van het nieuws, maar wat doe ik zelf eigenlijk om daar iets tegen te doen? Het harde antwoord daarop was: niets. Met mijn fulltime baan, kookclub, sportlessen, volwassen kinderen en sociale leven ben ik al druk genoeg. Moest ik nou ook nog ergens vrijwilliger worden? Alsof ik daar op een willekeurige dinsdagmiddag tijd voor heb. Heel nobel dat mensen dat doen, maar het past niet in mijn drukke leven, nu.
Toch wilde ik iets met mijn gevoel. Tijdens het afgelopen kerstdiner besloot ik het gesprek aan te gaan met mijn man Marcel en onze drie kinderen Anne, Joris en Matthijs. We bespraken dingen waarover we ons druk maken, wat hun angsten zijn. Wat Marcel en ik vinden van recente ontwikkelingen. We praatten over hoe zij later willen leven, wat zij belangrijk vinden, waarover ze zich zorgen maken. Het werd een mooi, inhoudelijk gesprek met (toegegeven, iets te veel) wijn, kritische vragen en mooie gedachten. We hadden het over duurzaamheid, ongelijkheid, zorgen voor elkaar. Heel wee misschien, maar ik besefte des te meer dat ik niet meer alleen toe wilde kijken, maar ook echt iets wilde bijdragen aan een betere wereld. Dat ik iets wilde doorgeven.
Meer dan een erfenis
Als je het woord ‘nalatenschap’ hoort, denk je al snel aan geld, papieren, moeilijke gesprekken en gedoe. Ik in elk geval wel. Het was altijd iets voor later of voor mensen met veel bezit die hun geld veilig willen stellen zonder er te veel belasting te moeten betalen. Maar hoe langer ik nadacht over mijn ‘iets doen’-project, zoals ik het zelf maar heb gedoopt, hoe duidelijker werd: misschien ligt onze kracht wel in geld weggeven. Want dat hebben we meer dan vrije tijd.
Natuurlijk wil ik mijn kinderen niet tekort doen. Ik wil ze goed achterlaten en dat ze hun leven leiden zoals zij dat willen. Dat ze keuzes hebben. Maar ik besefte steeds meer dat ik ook iets wil betekenen voor de wereld waarin zij opgroeien. Juist nu voelt dat belangrijker dan ooit.
Het gesprek als begin
Wat me verraste, was hoe fijn het was om daar eens met zijn allen over te praten. Het was niet zwaar of somber, maar het leverde een mooi gesprek op. Het gaf rust en helderheid.
Via Toegift ontdekte ik dat je dat gesprek niet alleen hoeft te voeren. Zij helpen mensen om na te denken over hun nalatenschap, zonder oordeel en zonder dat het ingewikkeld wordt. Wat ik fijn vond: Toegift is neutraal en laat zien dat je niet hoeft te kiezen tussen je dierbaren of een goed doel. Het kan naast elkaar bestaan. Ook als je geen groot vermogen hebt. En zo besloten Marcel en ik ons geld te verdelen over onze kinderen en diverse goede doelen. Onze kinderen begrijpen die keuze als geen ander. “Fijn ma, dan hoeven wij ons daar voorlopig nog niet druk over te maken”, was zo’n beetje de conclusie.
Toegift biedt een gratis infogids die je helpt het gesprek op gang te brengen. Geen juridische taal, maar gewone vragen die uitnodigen tot nadenken. Wat wil je doorgeven? Waarvan word je blij? Wat vind je belangrijk genoeg om te laten voortleven? Sinds dat gesprek aan onze keukentafel voelt ‘nalaten’ voor mij minder als iets van later. Het is onderdeel geworden van hoe ik nu leef. Bewuster, met meer aandacht voor wat ik belangrijk vind. In een wereld die soms zo onzeker voelt, geeft dat verrassend veel rust. Ik word zelfs iets minder chagrijnig na een rondje doomscrollen. En dat is best een lekker begin van het nieuwe jaar.
