De film Kokuho (‘nationale schat’ is in Japan de grootste kaskraker ooit en  heeft een Oscarnominatie. Het ontroerende drama van regisseur  Sang-il Lee beslaat vijftig jaar, en volgt de innige band en rivaliteit tussen twee jonge mannen, die een strenge opleiding volgen om als acteurs in kabuki-voorstellingen vrouwenrollen te mogen spelen, want sinds 1629 mochten Japanse vrouwen niet in het kabuki-theater optreden.

Het verhaal begint in het Nagasaki van de jaren zestig. Een bendeleider organiseert een etentje waar ook zijn tienerzoon Kikuo als ‘onnagata’ (een Japanse toneelspeler) mag optreden. Zijn talentvolle performance  wordt onmiddellijk gespot door de beroemde acteur Hanjiro, maar het feest wordt verstoord door een aanval van een andere bende, waarbij Kikuo’s vader voor zijn ogen wordt vermoord. De acteur Hanjiro biedt aan om Kikuo als zoon te adopteren en hem samen met zijn eigen zoon Shunsuke op te leiden tot onnagata in zijn theatergezelschap.

De twee jongens worden als ‘broers’ onafscheidelijk en ze worden met strenge hand van Hanjiro gevormd tot beroemde onnagata’s. Hun vriendschap wordt echter zwaar op de proef gesteld wanneer Hanjiro niet zijn zoon, maar wel Kikuo aanwijst als favoriet en hem zelfs tot zijn opvolger benoemt. Zoon Shunsuke is razend en vertrekt met de noorderzon.

Toen ik mij inlas over deze Japanse film had ik nog nooit gehoord van kabuki en onnagata’s en ik dacht: ga ik dit 178 minuten volhouden? Maar ik kan oprecht zeggen, dat ik al heel snel in deze film werd meegezogen in de fascinerende wereld van deze vrouwelijke elegante, fijngevoelige vorm van dansen, zingen en toneelspelen. Maar ook werd ik geboeid door de rivaliteit en het gelaagde drama tussen de beide jongens, dat een tijdperk van vijftig jaar beslaat. Bovendien is Kokuho een cinematografisch prachtige film met wonderbaarlijk mooie kostuums en visagie. Een absolute aanrader!

Release 20 augustus

TEKST KATHLEEN WARNERS