De film L’Etranger van François Ozon is een prachtige verfilming van de klassieke roman van Albert Camus uit 1942.

Het verhaal speelt zich af in Algiers in 1938 en volgt een emotieloze man genaamd Meursault. Hij is een bescheiden kantoormedewerker van in de dertig en leidt een alledaags leven, dat abrupt verandert door de dood van zijn moeder. Mersault toont geen rouw bij de begrafenis, pakt zijn eigen leven achteloos weer op, begint een verhouding met zijn collega Marie en laat zich meeslepen door de schimmige zaakjes van zijn buurman Raymond. Tijdens een uitje naar het strand escaleert een conflict met enkele Arabische mannen en schiet Mersault een van hen dood, in een mix van hitte, verblinding en impuls, zonder duidelijke voorbedachte rade.

Het tweede deel van de film draait om de rechtszaak: niet alleen de moord, maar vooral zijn karakter – zijn gebrek aan rouw, zijn emotionele afstandelijkheid en zijn weigering om spijt te veinzen – worden breed uitgemeten en uiteindelijk zwaarder tegen hem gebruikt dan de feitelijke omstandigheden van het misdrijf.

Ik vind L’Etranger een zeer intrigerende film, mede door het fantastische spel van acteur Benjamin Voisin. Hij belichaamt de emotieloze en vervreemde Mersault perfect met zijn ingehouden mimiek. De sobere zwartwitstijl van regisseur Ozon past bij de Algerijnse hitte en maakt de emotionele leegte voelbaar. Daarbij voegt hij ook een suggestie toe van een onderdrukte homoseksuele fobie bij Mersault.

L’Etranger is voor jou geen film als je niet houdt van zwaarmoedigheid, maar wel een must-see voor liefhebbers, die houden van Franse cinema, in het bijzonder film noir en intelligent psychologisch drama.

Release 26 februari

TEKST KATHLEEN WARNERS