De Italiaanse film Breve Storia d’Amore is een slim, onderkoeld romantisch drama, dat op een bijzondere manier kijkt naar liefde, trouw en de slijtage van langdurige relaties.

Rocco, een charmante man van middelbare leeftijd en van beroep seismoloog, heeft een vast vrijdagavond ritueel: boksen in de sportschool, gevolgd met een drankje in een afgelegen bar in Rome. Daar ontmoet hij Lea, een eigenzinnige, vastberaden, mooie vrouw. Hun aantrekkingskracht is direct voelbaar, ondanks dat ze allebei een vaste relatie hebben.

Wat begint als een toevallige café ontmoeting, groeit uit tot een affaire, die zich volgens hun eigen “regel van drie” ontvouwt: drie ontmoetingen zijn toevallig, de vierde wordt een echte relatie. Lea zoekt Rocco op bij zijn werk en al snel ontmoeten ze elkaar regelmatig in hotels, terwijl de film ook hun “gewone” levens toont.

Rocco’s vrouw Cecilia is psychoanalytica en deelt met haar cliënten subtiele wijsheden over wat het betekent om langere tijd samen te zijn en hoe je
“vreemdgaan” kunt interpreteren. Lea’s man, een filmster en tevens vader van hun driejarig dochtertje Ada komt eveneens in beeld als man, die ernaar verlangt om gehoord en gezien te worden.

Ik vind Breve Storia d’Amore een verfrissende en intelligente film over de complexiteit van moderne liefde. Het is geen verhaal over prille verliefdheid, maar over de vraag hoe je omgaat met verlangen, trouw en de realiteit van langdurige relaties. Met een sterke cast, een slim script en een verrassende plotwending is dit een aanrader voor wie houdt van een film over liefde in al haar onvoorspelbare vormen!

Vanaf 17 september in de bioscoop

TEKST KATHLEEN WARNERS