De franse  film Les enfants vont bien gaat over Jeanne, een succesvolle schade-expert, die bewust heeft gekozen voor een kinderloos leven. Ze leidde een strak georganiseerd bestaan samen met haar partner Nicole, die wel kinderen wilde en daarom na twaalf jaar de relatie verbrak.
Op een zomeravond verschijnt Jeannes vervreemde zus Suzanne onverwacht aan de deur, samen met haar twee kinderen: Gaspard (9) en Margaux (6). Haar man is twee jaar daarvoor overleden. De volgende ochtend ontdekt Jeanne dat Suzanne spoorloos is verdwenen, met achterlaten van alleen een kort briefje, waarin ze de zorg voor de kinderen aan Jeanne toevertrouwt.
Na een dag of twee meldt Jeanne zich bij de politie, die zegt dat ze niets kunnen doen omdat Suzanne vrijwillig is vertrokken en dus geen vermist persoon is. Wat begint als een noodgedwongen situatie groeit langzaam uit tot een emotionele zoektocht, waarbij Jeanne niet alleen haar zus probeert te vinden, maar ook moet gaan nadenken over wat zij aan moet met haar leven met haar neef en nichtje onder haar hoede.
Al tijdens het kijken naar deze film dacht ik: het zal je toch maar gebeuren en wat zou ik in deze situatie doen? Want ze heeft wel de zorg over de kinderen, maar geen enkele wettelijke zeggenschap. Daarnaast wordt haar gevraagd de huur te blijven betalen voor het appartement waar de kinderen zijn opgegroeid en waar ze hun spullen hebben en de kinderen moeten na de zomervakantie naar school, waar Jeanne niet gerechtigd is om ze aan te melden. Niet eerder zag ik een film over dit onderwerp: het recht op verdwijning en de impact daarvan op de achterblijvers.
De in Frankrijk zeer geliefde actrice Camille Cottin (van de Netflix-serie Dix pour cent, red.) zet een geweldige rol neer als de ontredderde Jeanne, maar de show wordt gestolen door de twee kinderen. Nina Birman als Margaux reageert exact zoals een meisje van zes omgaat met een grote schok: op het ene moment heel verdrietig, maar ook in staat om zich in een spelletje te verliezen. Manoa Varvat als Gaspard (9) is oud genoeg om de gevolgen beter te begrijpen, wat zijn verdriet complexer maakt. Hij begint weer in bed te plassen en gedraagt zich wispelturig. Maar ze zijn allebei absoluut om op te vreten! Een bijzonder mooie en intrigerende film.

Release 13 augustus

TEKST KATHLEEN WARNERS