Henk (56) werd twee jaar geleden vader: ‘Dan denken ze maar dat ik haar opa ben’
Henk Vollaard (56) had altijd al een kinderwens, maar die kwam nooit tot vervulling. Tot hij Francisca (34) ontmoette. Nu is hij eindelijk vader, van een dochtertje, Chloé (2).
“Ik ben al een keer getrouwd geweest en mijn toenmalige vrouw wilde geen kinderen. Daar kon ik in eerste instantie wel mee dealen, maar toen mijn zus twee kinderen kreeg, begon het bij mij toch te kriebelen. Ik heb geluld als Brugman, het veel mooier voorgespiegeld dan het was, maar mijn vrouw kreeg ik niet zo ver. Uiteindelijk heeft ons huwelijk geen standgehouden. Niet per se om die reden trouwens.
Ik heb altijd eigen horecazaken gehad, Francisca kende ik omdat ze daar kwam. Prachtig vond ik haar, maar verder dan die gedachte ging ik niet. Ze was nog jong en had een vriend met wie ze later zou trouwen. Ik bleef haar wel met regelmaat zien en we werden zelfs goede vrienden.
Moeder worden was er bij haar ook nooit van gekomen, ze was altijd te druk geweest met haar werk. Ze kwam anders in het leven te staan toen haar moeder overleed. Ze maakte een carrièreswitch en ging in de zorg aan de slag en ze zag steeds meer in dat ze wel ooit moeder wilde worden.
Ze ging scheiden, en wat ik nooit had durven dromen, gebeurde. We gingen daten. Haar zus kreeg een kleintje en dat zorgde ervoor dat ze haar kinderwens naar mij uitsprak. Ik stond er zeker niet negatief in, want we hadden nog een heel leven voor ons. Ik had altijd gedacht dat het er nooit meer in zou zitten, dat het leven het vaderschap niet voor mij in petto had. Toen Francisca zwanger bleek, vielen we elkaar huilend in de armen. Sommige kennissen begrepen mijn keuze niet. Die zeiden: ‘Heb je echt nog zin in poepluiers en gebroken nachten?’ Ik vind het allemaal ontzettend meevallen.
Ik ben mijn vader al op mijn elfde verloren, hij was pas 53 – ik was ouder toen ik Chloé kreeg. Maar het heeft geen zin om de cijfers te volgen, je moet je hart volgens want je weet toch niet hoe het leven loopt. Dat sommige mensen misschien zullen denken dat ik haar opa ben, boeit me niet. Al die vooroordelen. Ik ben 56, geen 26, mij krijg je niet meer zo snel onzeker.”
Interview: Merel Brons
Henk (56) werd twee jaar geleden vader: ‘Dan denken ze maar dat ik haar opa ben’
Henk Vollaard (56) had altijd al een kinderwens, maar die kwam nooit tot vervulling. Tot hij Francisca (34) ontmoette. Nu is hij eindelijk vader, van een dochtertje, Chloé (2).
“Ik ben al een keer getrouwd geweest en mijn toenmalige vrouw wilde geen kinderen. Daar kon ik in eerste instantie wel mee dealen, maar toen mijn zus twee kinderen kreeg, begon het bij mij toch te kriebelen. Ik heb geluld als Brugman, het veel mooier voorgespiegeld dan het was, maar mijn vrouw kreeg ik niet zo ver. Uiteindelijk heeft ons huwelijk geen standgehouden. Niet per se om die reden trouwens.
Ik heb altijd eigen horecazaken gehad, Francisca kende ik omdat ze daar kwam. Prachtig vond ik haar, maar verder dan die gedachte ging ik niet. Ze was nog jong en had een vriend met wie ze later zou trouwen. Ik bleef haar wel met regelmaat zien en we werden zelfs goede vrienden.
Moeder worden was er bij haar ook nooit van gekomen, ze was altijd te druk geweest met haar werk. Ze kwam anders in het leven te staan toen haar moeder overleed. Ze maakte een carrièreswitch en ging in de zorg aan de slag en ze zag steeds meer in dat ze wel ooit moeder wilde worden.
Ze ging scheiden, en wat ik nooit had durven dromen, gebeurde. We gingen daten. Haar zus kreeg een kleintje en dat zorgde ervoor dat ze haar kinderwens naar mij uitsprak. Ik stond er zeker niet negatief in, want we hadden nog een heel leven voor ons. Ik had altijd gedacht dat het er nooit meer in zou zitten, dat het leven het vaderschap niet voor mij in petto had. Toen Francisca zwanger bleek, vielen we elkaar huilend in de armen. Sommige kennissen begrepen mijn keuze niet. Die zeiden: ‘Heb je echt nog zin in poepluiers en gebroken nachten?’ Ik vind het allemaal ontzettend meevallen.
Ik ben mijn vader al op mijn elfde verloren, hij was pas 53 – ik was ouder toen ik Chloé kreeg. Maar het heeft geen zin om de cijfers te volgen, je moet je hart volgens want je weet toch niet hoe het leven loopt. Dat sommige mensen misschien zullen denken dat ik haar opa ben, boeit me niet. Al die vooroordelen. Ik ben 56, geen 26, mij krijg je niet meer zo snel onzeker.”
Interview: Merel Brons
