In het besneeuwde kustplaatsje Sokcho, nabij de gedemilitariseerde zone tussen Noord- en Zuid-Korea, woont en werkt Sooha, een jonge vrouw, die kok is in een eenvoudig pension. Ze leidt een routineus leven met haar visverkopende moeder en een oppervlakkig vriendje, dat fotomodel wil worden.  

Maar dan wordt de rust verstoord door de komst van een Franse toerist, Yan Kerrand. Hij is een illustrator zonder inspiratie en hij wil graag het authentieke leven in Zuid-Korea leren kennen; hij vraagt aan Sooha of zij hem wil rondleiden door Sokcho. Omdat de biologische vader van Sooha een Fransman was (zij heeft hem nooit ontmoet, want hij was al tijdens de zwangerschap van haar moeder vertrokken en heeft nooit meer iets van zich laten horen) heeft Sooha na haar middelbare school Koreaans en Frans gestudeerd, maar ze worstelt met haar Frans-Koreaanse roots. 

Samen dwalen ze in Sokcho over besneeuwde markten en lege stranden. Na enkele weken bespeuren we een erotische spanning bij Sooha, terwijl de veel oudere en introverte Yan steeds meer afstand van haar probeert te nemen. 

Ik vind Winter in Sokcha een prachtige, intrigerende en poëtische film, niet alleen door de schitterende landschappen, maar vooral ook door de bijzondere dialogen en onverwachte stemmingswisselingen tussen Soosha en Yan. Zeker in deze winterse januari maand is dit een pareltje van een film om te gaan bekijken in een warme bioscoop. Kortom, een Winter in Sokcho is een film, die je onder je huid kruipt en verwarmt door zijn menselijkheid. 

Release 8 januari

TEKST KATHLEEN WARNERS