Een tent van een tankini en een pareo als je een ijsje gaat halen? Hell no. Suus Ruis (49) draagt deze zomer gewoon een idioot sexy badpak, uitgesneden tot net onder de oksel en loopt daarmee naar de poolbar.
Tekst: Suus Ruis

Ik lees ze iets minder vaak dan vroeger, maar de roddelbladen zijn nog altijd een guilty pleasure van mij. Vooral rubrieken waarin modeontwerpers vaak oud genoeg om mijn vader te kunnen zijn onze nationale sterren affikken om hun outfits, vind ik om te smullen. En ontwerper in een niet nader te noemen leesmap-magazine begint elke week zonder uitzondering bij minstens twee vrouwelijke vips over te korte jurkjes boven ouwe knieën, blote armen en oh shock en horror geen panty (ook al is de zondares in kwestie op een zomerfeest dat wordt gegeven tijdens een hittegolf)! Het zijn allemaal no-gos voor vrouwen van een bepaalde leeftijd. Die moeten hooggesloten boorden, lange mouwen en rokken tot over de enkels dragen. Of misschien beter gewoon thuisblijven.

Ik heb dus echt volledige schijt aan de mening van dit soort mannen, die klaarblijkelijk ergens in de jaren vijftig zijn blijven hangen. Ik draag gewoon wat ik wil en nee, dat is in veel gevallen niet naar mijn leeftijd. Ik maakte vorig jaar in de zomer een spiegelfoto van mijzelf en mijn tienerzoon. We hadden net gevaren met familie en stonden in de lift op weg naar ons appartement. Ik vond het grappig om te zien hoe inimini ik leek naast die puber van bijna twee meter, en wilde dat vastleggen. Ik zie er blij uit op die foto. Gelukkig, gezond en met oeroude knieën boven mijn (te) korte zomerrokje. En dat laatste kon me dus precies niks schelen. Ik postte die foto ook gewoon op social media. Natuurlijk zou ik veel liever de strakke knieën hebben die ik had toen ik dertig was. Maar ja, dat ben ik nou eenmaal niet meer. Het is voor mij in ieder geval geen reden om geen minirokjes meer te dragen.

Toegegeven, ik draag niet meer alles wat ik vroeger droeg. Ik heb vrij recentelijk een paar rokjes en jurkjes met ruches weggedaan. Niet omdat ik vind dat het niet meer kan op mijn leeftijd, maar omdat ik niet houd van dat meisjesachtige. Ik heb ook een actieve schurft aan vrouwen van mijn leeftijd die zichzelf omschrijven als meisje. Je bent geen meisje, je bent een vrouw. Ik mis ze wel, de ruches, want ze zijn zo gezellig en ik word er nog steeds blij van. Vroeger droeg ik ook altijd bikini’s met ruches, zowel aan het broekje als aan het topje. Ook die heb ik niet meer, maar dat betekent niet dat ik heb toegegeven aan het ouwevrouwenbadpak. Je weet wel: met voorgevormde cups, buikkorset en met een beetje pech een rokje. Brrrr. Ik wil niemand beledigen, maar als je zo’n badpak draagt, sta je met één been in het graf. Totaal seksloos ook.

Hoge poten

Afgelopen zomer was ik vlak voor de zomervakantie (geen causaal verband) wat kilo’s kwijtgeraakt en wilde ik mezelf belonen met een nieuw badpak. Ik heb een jarentachtigfetisj, en vind de mode uit die periode geweldig, dus ging ik op zoek naar een jarentachtigbadpak. Weet u het nog? Het was de tijd van hoog, hoger, hoogst; zowel voor bikinibroekjes, badpakken als voor de aerobicspakjes (denk maar even terug aan Jamie Lee Curtis in de film Perfect en Jane Fonda met al haar kekke pakjes).

Ik googelde hoog uitgesneden badpak en kwam erachter dat men tegenwoordig, in tegenstelling tot in mijn lievelingsdecennium, een badpak dat een millimeter boven het heupbot begint hoog uitgesneden noemt. Althans, dat was vorig jaar het geval. Ik googelde net hetzelfde en zag dat de Nederlandse online winkels het licht hebben gezien, de keuze is inmiddels reuze. Maar goed, vorig jaar was dat dus niet zo, wat mij deed uitwijken naar de Amerikaanse online shop van Kim Kardashian. Ik wist gewoon dat haar merk Skims hét badpak voor mij zou hebben. De Kardashians dragen namelijk allemaal alleen maar hoog, en bij Skims hebben ze sowieso alleen maar bikinibroekjes en slipjes die net de clitoris bedekken. Geen tuttig gedoe daar.

Ik vond er inderdaad het perfecte badpak. Donkergrijs, mooie kwaliteit, uitgesneden tot net onder de oksel. Uiteraard geen cups/versteviging of ander oma-geneuzel. Toen ik het een paar dagen later ontving en paste, moest ik wel even slikken. Het was hóóg. Dat wist ik natuurlijk, maar het daadwerkelijk aan zien op mijn bijna vijftigjarige lichaam was toch een ander verhaal. Ik heb denk ik wel een uur voor de spiegel staan dralen, peinzend of ik het moest retourneren of niet. Want ondanks mijn slanke lijn zat er wat vet op mijn heupbotten en dat puilde er een beetje onderuit. Maar ik heb het gehouden. Fuck it. Er is nog genoeg tijd om degelijk te worden. (Eerlijkheid gebiedt te zeggen dat ik het uiteindelijk niet vaak heb aangehad. Bij elke stap die ik zette, leek het hoger op te kruipen. Bovendien had ik het idee dat iedereen dat heupvet zag. De keren dat ik het droeg, liep ik het badpak de hele tijd naar beneden te trekken.)

Fuck de tankini

Toch gaat het deze zomer in de herkansing. Ik ben inmiddels een jaar ouder en steek een nog grotere middelvinger op naar het ouwevrouwenbadpak. Ik maakte namelijk de kapitale fout om bij wijze van research voor dit artikel een beetje op het web te surfen, op zoek naar een antwoord op de vraag wat vijftigplus vrouwen voor zwemkleding moeten dragen.

Gelukkig vond ik een paar artikelen waarin stond dat vijftigplus dames alles mogen dragen wat ze maar willen, maar de algemene tendens is toch echt verhullen, platdrukken, voorvormen, ondersteunen en dodelijk saai. Als je echt heel erg hecht aan een bikini, kun je volgens diverse sites het beste voor een tankini kiezen. Ik ben het daar niet mee eens. Een tankini is bijna nog erger dan een ouwevrouwenbadpak. Er is in de meeste gevallen maar een piepklein streepje huid te zien (dan kun je dus net zo goed een leuk badpak aantrekken), of er fladdert zo’n voortent voor je buik. Hoe dan ook schreeuwt een tankini: ik schaam me voor mijn lijf, deze zwemkleding is een goedkoop alternatief voor een buikwandcorrectie. En sorry, maar op mijn bijna vijftigste is dat wel de laatste boodschap die ik wil uitdragen.

Nee, ik ben ook niet honderd procent tevreden met mijn lichaam. Hoe hard ik ook train, dat was trouwens de reden dat mijn Skims in de herkansing gaat, de heupvetjes zijn bijna weg. Ik heb het vel van een middelbare vrouw. En de kipfilets gaan ondanks de zes biljoen tricepsoefeningen in het laatste jaar ook niet helemaal weg. Maar op de een of andere manier vestig je met een tankini juist de aandacht op het feit dat je niet perfect bent. Zonde, want niemand is perfect, om er maar een cliché in te gooien. Ik wil me op mijn leeftijd niet meer schamen. Ik wil de wereld in stappen in mijn minuscule stukje stof en denken: tadaaa! Hier ben ik! Fuck de tankini.

Bijna bloot: doen!

Het Skims-badpak is overigens mijn enige badpak. Voor de rest heb ik alleen maar bikini’s. De meeste hebben touwtjes aan de zijkant en aan het bovenstukje. Dat is ongetwijfeld ook not done als je zo oud bent als ik, maar ook hier geldt: dikke vette jammer. Gwyneth Paltrow draagt ze ook. Nou heb ik niet het lichaam van Gwyneth Paltrow, maar ik heb op zich echt een prima lijf en kom er nog goed mee weg. Maar in de artikelen waar ik op stuitte, waarin dus allerhande tips stonden over welke badkleding je het beste kunt dragen als je boven de vijftig bent, wordt het afgeraden. Voor bikini’s geldt over het algemeen: doe het niet, draag een tankini of in ieder geval een groot broekje. Grote broek. Ook al zo lekker sexy. En voorgevormde cups natuurlijk, voor een goede ondersteuning van de middelbare boezem. Je zou van minder levensmoe worden.

De moraal van het verhaal: ik draag wat ik wil dragen, en ik vind dat alle vrouwen dat zouden moeten doen. Of ze nou twintig zijn of 88. Blote armen (inclusief kipfilets): helemaal prima. Jurkjes en rokjes boven de knie? Tuurlijk. Uitgesneden tot aan je oorlel? Doe. Blote benen in de zomer? Sorry, maar ik vind dat je met een panty bij 43 graden meer voor lul loopt.

Terwijl ik dit schreef, googelde ik dus een paar keer hoog uitgesneden badpak, om er naast mijn eigen exemplaar een beetje een plaatje bij te hebben in mijn hoofd. Helaas betekende dat dat ik nu twee nieuwe exemplaren in mijn winkelmandje heb gegooid. Oh, en na een beetje doorklikken ook een plunge dress, met open rug en een decolleté tot aan mijn navel. Ik kan het hebben.