Dick werd op zijn 50ste vader: ‘Ik zou nooit kinderen krijgen. Het was niet anders’
Dick Koers (50) is sinds februari dit jaar vader van een zoon, Dorus. Hij heeft een relatie met Anne (39). Ze hadden allebei nog geen kinderen.
“Ik had me er al bij neergelegd dat ik nooit kinderen zou krijgen. Het was niet anders. In mijn twintiger jaren was ik bezig met andere dingen. Mijn vorige relaties leenden zich niet voor het ouderschap, of we probeerden het wel, maar het lukte niet. Acht jaar geleden werd ik aan Anne gekoppeld door vrienden en al tijdens onze eerste dates hadden we het over kinderen. Dat wilden we allebei toch nog wel graag, toen dus toen we een jaar of drie samen waren, zijn we het gaan proberen. Anne werd zwanger. Ik kon haast niet geloven dat dit me toch nog gegund was.
Dat ik al wat ouder was heeft voor mij geen rol gespeeld bij deze keuze. De andere optie was namelijk dat ik helemaal nooit vader zou worden en dat bleef ik toch ook jammer vinden. Mensen in mijn omgeving wisten dat van me, dus waren ontzettend blij toen ik het goede nieuws kon delen.
Ik kan alleen maar zeggen dat ik het superleuk vind om een kleintje te hebben. En ik denk zelfs dat het fijner is om al wat ouder te zijn. Ik heb mijn carrière op de rit, ik ben rustiger en voel dat ik meer tijd en aandacht maak voor dingen dan toen ik 25 was. Ik herken dat wel in opmerkingen die wel eens gemaakt worden over opa’s: als vader waren ze nooit zo aanwezig, zowel geestelijk als fysiek, maar als opa zijn ze dat wel. Natuurlijk zijn nachtvoedingen in die eerste paar weken best pittig, maar nu we een beetje door die begintijd heen zijn gekomen, wordt het steeds relaxter.
Ik heb vrienden en familie met kinderen van zeventien, achttien. Die kinderen zijn groot genoeg om alleen thuis te blijven en zij kunnen weer eens naar een festival. Leuk natuurlijk, maar eerlijk gezegd vind ik het wel lekker om thuis te zijn met Dorus. Die feestjes komen wel weer een keer. Ik heb in ieder geval genoeg oppaskandidaten in de omgeving, dat is een voordeel van vrienden met oudere kinderen.
Mijn vader is overleden toen ik jong was, maar mijn moeder van 85 heeft het gelukkig nog mee kunnen maken. Als Dorus straks vijftien is, ben ik 65 en misschien niet meer in staat om een potje met hem te voetballen. Ik denk dat het niet erg is. Onze verbinding zit dan vast gewoon in andere dingen. Ik ben verder in het leven dan jonge vaders, dus ik word vast een goede gesprekspartner voor hem.”
Tekst: Merel Brons
Dick werd op zijn 50ste vader: ‘Ik zou nooit kinderen krijgen. Het was niet anders’
Dick Koers (50) is sinds februari dit jaar vader van een zoon, Dorus. Hij heeft een relatie met Anne (39). Ze hadden allebei nog geen kinderen.
“Ik had me er al bij neergelegd dat ik nooit kinderen zou krijgen. Het was niet anders. In mijn twintiger jaren was ik bezig met andere dingen. Mijn vorige relaties leenden zich niet voor het ouderschap, of we probeerden het wel, maar het lukte niet. Acht jaar geleden werd ik aan Anne gekoppeld door vrienden en al tijdens onze eerste dates hadden we het over kinderen. Dat wilden we allebei toch nog wel graag, toen dus toen we een jaar of drie samen waren, zijn we het gaan proberen. Anne werd zwanger. Ik kon haast niet geloven dat dit me toch nog gegund was.
Dat ik al wat ouder was heeft voor mij geen rol gespeeld bij deze keuze. De andere optie was namelijk dat ik helemaal nooit vader zou worden en dat bleef ik toch ook jammer vinden. Mensen in mijn omgeving wisten dat van me, dus waren ontzettend blij toen ik het goede nieuws kon delen.
Ik kan alleen maar zeggen dat ik het superleuk vind om een kleintje te hebben. En ik denk zelfs dat het fijner is om al wat ouder te zijn. Ik heb mijn carrière op de rit, ik ben rustiger en voel dat ik meer tijd en aandacht maak voor dingen dan toen ik 25 was. Ik herken dat wel in opmerkingen die wel eens gemaakt worden over opa’s: als vader waren ze nooit zo aanwezig, zowel geestelijk als fysiek, maar als opa zijn ze dat wel. Natuurlijk zijn nachtvoedingen in die eerste paar weken best pittig, maar nu we een beetje door die begintijd heen zijn gekomen, wordt het steeds relaxter.
Ik heb vrienden en familie met kinderen van zeventien, achttien. Die kinderen zijn groot genoeg om alleen thuis te blijven en zij kunnen weer eens naar een festival. Leuk natuurlijk, maar eerlijk gezegd vind ik het wel lekker om thuis te zijn met Dorus. Die feestjes komen wel weer een keer. Ik heb in ieder geval genoeg oppaskandidaten in de omgeving, dat is een voordeel van vrienden met oudere kinderen.
Mijn vader is overleden toen ik jong was, maar mijn moeder van 85 heeft het gelukkig nog mee kunnen maken. Als Dorus straks vijftien is, ben ik 65 en misschien niet meer in staat om een potje met hem te voetballen. Ik denk dat het niet erg is. Onze verbinding zit dan vast gewoon in andere dingen. Ik ben verder in het leven dan jonge vaders, dus ik word vast een goede gesprekspartner voor hem.”
Tekst: Merel Brons
