Wat begint als een optimistisch doe-het-zelfproject in de keuken van Yvanka, verandert al snel in een opsomming van misverstanden, te grote gaten en dubieus gereedschap. Yvanka en haar dochter waren vastbesloten het zelf te doen, tot de realiteit dat plan saboteert.

“U heeft geen aansluitservice afgenomen zie ik?” De jongen van Coolblue zet het witte bakbeest in mijn keuken.
“Toch gewoon een kwestie van stekker erin en wassen maar?” vraag ik.
“Niet helemaal,” begint hij. “De transportbouten moeten er natuurlijk eerst even uit, dan de afvoerslang met het Y-stuk verbinden en de aanvoerslang even koppelen aan de machine en de waterkraan. Ik zie dat dat niet gaat passen: je moet dat gat groter maken met een decoupeerzaag. Dan waterpas stellen en aansluiten op een geaard stopcontact.”
Hoewel ik bij ‘transportbouten’ al afhaakte zeg ik: “Geen probleem,” en roep jongste dochter naar beneden. Sinds wij samen de cv-ketel hebben bijgevuld, hebben we de overtuiging dat mannen eenvoudige installatiewerkzaamheden ingewikkeld laten klinken om onmisbaar te lijken.
“Waar beginnen we?” vraag ik hardop terwijl ik alle slangen en snoeren bestudeer.
“Vraag jij die toupeerzaag even in de buurtapp,” stelt dochter voor. “Dan begin ik met die schroeven.”
“Heb je ervaring met een decoupeerzaag?” vraagt de buurman even later.
“Tuurlijk,” knik ik.
Hij lijkt het niet te geloven, maar ik pak vol vertrouwen het apparaat van zijn werkbank. “Dat is mijn vlakschuurmachine,” zegt hij. “De zaag staat daar.” Hij wijst naar een koffertje bij de deur. “Weet je zeker dat je geen uitleg wil?”
“Alsof wij niet weten hoe je moet zagen,” smaalt dochter even later als ik het haar vertel. “We don’t need men, bitch!” Hoewel ik liever geen bitch genoemd word, voel ik me toch trots.
Ik pak de decoupeerzaag en zet hem aan. Een half uur later hebben we een extra gat in de muur gemaakt omdat we de zaag even niet onder controle hadden. “Dat ding werkt niet goed,” besluit dochter. “Beter ga ik dit met de hand doen.”
Vol goede moed pakt ze haar figuurzaag en begint. Na een uur is ze slechts enkele millimeters verder en we realiseren ons dat het met dit gereedschap minimaal een dag gaat duren. Dan schiet me te binnen dat je bij de Gamma klusmateriaal kunt huren.
Een uur later steek ik de stekker van een grote handcirkelzaag in het stopcontact. “Pas op voor die buis, mam!” roept dochter, maar het is al te laat. De nieuwe waterslang is doorgesneden en het gat voor de slang is nu zo groot dat er ook een flinke peuter doorheen zou passen. Dan horen we gekraak en breekt de plank af. Water, wasmiddel, vieze was, stukken hout, zaagsel, schroeven en een kapotte slang liggen op de grond. “Zal ik papa bellen?” oppert dochter. “Of opa?”
“Ik vraag de buurman wel,” mompel ik. “Soms heb je een man nodig.”

Tekst: Yvanka van der Zwaan